قوله : و رجّحه المصنف فى الدّروس : ضمير منصوبى در [ رجّحه ] به قول اوّل راجع است . قوله : و قبله المحقّق فى الشرايع : ضمير مجرورى در [ قبله ] به مرحوم مصنف راجعست . قوله : هو اقرب : ضمير [ هو ] به [ الذى ] كه صفت است براى [ العمّ ] راجع است . قوله : اولى : خبر است براى [ لانّ الخال ] . قوله : وجه وجيه : مرحوم شارح بوجه هريك از اقوال اشاره فرمودند كه ذكر گرديد . قوله : و ان كان اقواها الاوّل : ضمير در [ اقواها ] باقوال راجع است و مقصود از [ الاوّل ] رأى مرحوم ابن حمزه مىباشد . قوله : على موضع النص و الوفاق : مقصود از موضع نصّو وفاق صورتى است كه عمو و پسر عمو فقط با هم اجتماع كرده باشند . قوله : التى استدلّ بها الجميع : ضمير در [ بها ] به آيه شريفه راجع بوده و مقصود از [ جميع ] جميع فقهاء مىباشد . قوله : و توقف العلامة فى المختلف لذلك : مشاراليه [ ذلك ] وجيه بودن هريك از ادله اقوال مىباشد . متن : أما الحجب عن بعض الإرث دون بعض ففي موضعين ، أحدهما : الولد ذكرا أو أنثى فإنه يحصل به الحجب للزوجين عن نصيب الزوجية الأعلى إلى الأدنى و إن نزل الولد و كذا يحجب الولد الأبوين عما زاد عن السدسين و أحدهما عما زاد عن السدس إلا أن يكونا أو أحدهما مع البنت