قوله : و هو تقوية الحكم : ضمير [ هو ] به تأكيد راجعست . قوله : و هو احداث الخ : ضمير [ هو ] به تأسيس عود مىكند . قوله : او اطلق : يعنى نه قصد تأكيد نموده و نه تأسيس . قوله : على ترك الوطى فيه : ضمير مجرورى در [ فيه ] به وقت محلوف راجع است . قوله : بان يقول و اللّه الخ : مثال است براى تغاير و تفاوت زمان ايلاء نه زمان صيغه . قوله : ان قلنا بوقوعه معلّقا : ضمير در [ وقوعه ] بايلاء راجعست قوله : و حينئذ : يعنى و حين قلنا بوقوعه معلّقا و صحّة الايلاء الثّانى . قوله : فلها المرافعه لكلّ منهما : ضمير در [ لها ] به زوجه و در [ منهما ] به ايلاء راجعست . قوله : فلو ماطل فى الاوّل : ضمير فاعلى در [ ماطل ] به زوج راجع بوده و مقصود از [ مماطله زوج ] اينستكه وقتى زوجه نزد حاكم شكايت برد و وى زوج را چهار ماه مهلت داد كه بعد از آن يكى از دو امر مذكور يعنى فئه يا طلاق را اختيار كند ، زوج به اين فرمان اعتنائى نكرد تا زمان ايلاء اوّل يعنى شش ماهى را كه قسم بر ترك وطى خورده بود منقضى گشت قوله : انحلّ : يعنى ايلاء اوّل حل شده و تمام مىگردد . قوله : من اشتراط تجريده الخ : كلمه [ من ] بيان است از [ ما اختاره ] و ضمير مجرورى در [ تجريده ] به ايلاء عود مىكند . قوله : و لا يتحقّق تعدّد الكفّارة بتعدّده : ضمير در [ بتعدّده ] به ايلاء عود مىكند .