قوله : كالجنس : يعنى [ حلف ] جنس حقيقى نبوده بلكه به منزله جنس است چه آنكه ماهيّات اعتبارى و غير حقيقى داراى جنس و فصل نبوده و اگر لفظ عام و خاصّى در تفسير آنها ذكر شود از آن بمنزله جنس و فصل ياد مىنمايند . قوله : يشمل الايلاء الشّرعىّ و غيره : مقصود از [ ايلاء شرعى ] قسم بر ترك خصوص وطى با خصوصيّات ديگر بوده و از غير آن مطلق قسم مراد است . قوله : و المراد الحلف باللّه : يعنى و مقصود از [ حلف ] آن است به لفظ جلاله قسم بخورد يعنى بگويد : و اللّه لا اطئ . قوله : و تقييده به ترك وطى الزّوجة : ضمير مجرورى در [ تقييده ] به حلف عود مىكند و اضافه [ تقييد ] به ضمير از باب اضافه مصدر بمفعول مىباشد . قوله : يخرج اليمين على غيره : ضمير مجرورى در [ غيره ] به وطى راجع است . قوله : فانّه لا يلحقه احكام الايلاء : ضمير در [ فانّه ] به معناى [ شأن ] بوده و ضمير در [ لا يلحقه ] به يمين على غيره راجعست . قوله : الخاصّة به : كلمه [ الخاصّة ] صفت است براى [ احكام ] و ضمير در [ به ] به ايلاء راجع مىباشد و مقصود از [ احكام خاصّه ] احكامى است كه انشاء اللّه بعدا ذكر خواهند شد . قوله : بل حكم مطلق اليمين : يعنى بل يلحقه حكم مطلق اليمين و آن اين است كه اگر حنث و مخالفت كند كفّاره بعهده‌اش ثابت مىشود .