شارح ( ره ) مىفرماين : و نيز وى نمىتواند زن را از طرف مرد طلاق دهد بلكه صرفا بايد وى را بين طلاق و فئه مخيّر سازد . قوله : و لا يجبره الحاكم على احدهما : ضمير مفعولى به زوج و در [ احدهما ] به طلاق و فئه راجعست . قوله : و لا يطلّق عنه : ضمير در [ لا يطلّق ] به حاكم و در [ عنه ] به زوج راجع است . قوله : عندنا : يعنى عند الاماميّة . قوله : بل يخيّره بينهما : ضمير فاعلى در [ يخيّره ] به حاكم و ضمير مفعولى به ايلاءكننده و در [ بينهما ] به فئه و طلاق راجعست . متن : ( و لو آلى مدة معينة ) تزيد عن الأربعة ( و دافع ) فلم يفعل أحد الأمرين ( حتى انقضت ) المدة ( سقط حكم الإيلاء ) ، لانحلال اليمين بانقضاء مدته و لم تلزمه الكفارة مع الوطء و إن أثم بالمدافعة . شرح فارسى : مرحوم مصنّف مىفرماين : 6 - اگر شوهر براى مدّت معيّنى قسم خورد كه با همسرش در اين مدّت نزديكى نكند و سپس خوددارى نمود تا وقتى كه مدّت مورد قسم تمام شد حكم ايلاء ساقط مىگردد . شارح ( ره ) مىفرماين : مقصود اين است كه شوهر براى مدّت بيش از چهار ماه قسم خورد كه با زوجه‌اش در اين مدّت مقاربت نكند و زن نزد حاكم رفته و از او شكايت كرد و حاكم وى را مخيّر بين دو امر گذشته نمود و مرد هيچيك از آن دو