قوله : لانّ ما هنا : يعنى در عبارت اوّل ما تلده يا اوّل ما يملكه . قوله : و النّكرة المثبتة : در عبارت اوّل مولود يا اوّل مملوك . قوله : فيلحق الاوّل بالثّانى : مقصود از [ اوّل ] معناى عموم بوده و از [ الثّانى ] عبارت دوّم يعنى اوّل مولود يا اوّل مملوك مىباشد و مىتوان گفت مقصود از [ الاوّل ] مثال اوّل يعنى اوّل ما تلده و از ثانى مثال دوّم يعنى اوّل مولود است و مقصود از الحاق اوّل و دوّم ، الحاق در عدم افاده معناى عام مىباشد چنانچه همين احتمال در عبارت دوّم شارح ( ره ) نيز مىباشد . قوله : و الثّانى بالاوّل : مراد از [ الثّانى ] معناى خاص بوده و از [ الاوّل ] عبارت اوّل ما تلده يا اوّل ما يملكه مىباشد . قوله : و لا شبهة فيه عنده قصده : ضمير در [ فيه ] و [ قصده ] به الحاق راجعست . قوله : انّما الشّك مع اطلاقه : يعنى قصد الحاق نباشد . قوله : لانّه حينئذ مشترك : ضمير در [ لانّه ] به كلّ واحد من العبارتين راجع بوده و مراد از [ حينئذ ] حين الاطلاق مىباشد . قوله : فلا يخصّ باحد معانيه بدون القرينة : ضمير نائب فاعلى در [ فلا يخصّ ] به كلّ واحد من العبارتين راجعست . قوله : الّا ان يدعى وجودها : يعنى وجود القرينة . قوله : فيما ادّعوه من الافراد : ضمير فاعلى در [ ادّعوه ] بعلماء راجعست و مقصود از [ من الافراد ] اينست كه ماء موصوله را در عموم افراد و نكره مثبته را در فرد غير معيّن ظاهر دانسته‌اند .