قوله : لانّه ينتزع من يده : ضمير در [ لانّه ] و [ ينتزع ] بمال و در [ يده ] به شريك راجعست . قوله : فلا ينتزع الّا بما يقوله : ضمير در [ لا ينتزع ] به مال و ضمير فاعلى در [ يقوله ] به شريك و ضمير مفعولى بماء موصوله راجعست . قوله : لاصالة عدم استحقاق ملكه : ضمير در [ ملكه ] به شريك راجعست . قوله : الّا بعوض يختاره : ضمير فاعلى در [ يختاره ] به شريك و ضمير مفعولى به عوض راجعست . قوله : لو نازعه الشّفيع فيها : ضمير مفعولى در [ نازعه ] به مشترى و در [ فيها ] به قيمت راجعست . قوله : للعلّة : مقصود اصالة عدم استحقاق ملكه مىباشد . قوله : و قيل يحلف المعتق لانه عازم : ضمير در [ لانّه ] بمعتق راجعست . قوله : على عتقه بالاداء : يعنى عتق عبد . قوله : فعلى الاوّل الاوّل : يعنى بنابر مبناى اوّل كه آزادى عبد بمجرّد عتق مولى حاصل مىشود بايد بقول اوّل كه قسم خوردن شريك است متمايل شد . قوله : و على الثّانى ، الثّانى : مقصود از [ على الثّانى ] مبناى ثانى است يعنى عتق به اداء حاصل مىشود و مراد از [ الثّانى ] قسم خوردن معتق مىباشد . قوله : و عليه النّصف فى الدّروس : ضمير در [ عليه ] به قول تفصيل راجعست .