چه آنكه اعتبار اجتهاد در حاكم اجماعى بوده واحدى در آن نزاع ندارد چه در حاكم منصوب و چه در قاضى تحكيم . قوله : و احكامه : يعنى و احكام لعان . قوله : يجب كونه عند الحاكم : ضمير در [ كونه ] بلعان راجع است . قوله : و هو هنا الامام عليه السّلام : ضمير [ هو ] به حاكم راجع بوده و مشاراليه [ هنا ] باب لعان مىباشد . قوله : او من نصبه للحكم : ضمير فاعلى در [ نصبه ] به امام عليه السّلام و ضمير منصوبى به من موصوله راجعست . قوله : و يجوز التّحكيم فيه : يعنى با وجود امام عليه السّلام و منصوب حضرتش به مجتهد ديگرى رجوع كرده و وى را حاكم و داور قرار داده و در حضورش لعان نمايند پس ضمير [ فيه ] به لعان عود مىكند . قوله : كما يجوز التّحكيم فى غيره من الاحكام : ضمير در [ غيره ] به لعان راجعست . قوله : على المحكّم هنا : كلمه [ محكّم ] به صيغه اسم مفعول از باب تفعيل بوده و مراد از آن حاكمى است كه زوجين وى را براى اجراء لعان حكم قرار مىدهند و مشاراليه [ هنا ] مبحث لعان مىباشد . قوله : كونه عاميا : ضمير در [ كونه ] به محكّم راجعست . قوله : نظرا الى انّه غير منصوب بخصوصه : ضمير در [ انّه ] به محكّم راجعست . قوله : فعاميّته اضافية : ضمير در [ عاميّته ] بمحكّم راجعست . قوله : لا انّ المسئلة خلافيّة : مقصود از [ مسئله ] مسئله