ملحق به فراش كرد چون فراش در مورد بحث منتفى است لاجرم تنها طريق الحاق ولد به مولاى كنيز آنست كه مولا اقرار كند فرزند متعلّق بوى مىباشد . مؤلف گويد : روايت مزبور را مرحوم صاحب وسائل در ج 14 ص 563 به اين شرح نقل فرموده است : محمّد بن يعقوب ، از عدّه‌اى اصحاب ، از احمد بن محمّد بن خالد ، از ابن فضّال ، از محمّد بن عجلان قال : انّ رجلا من الانصار اتى ابا جعفر عليه السّلام فقال : انّى ابتليت بامر عظيم ، انّى وقعت على جاريتى ثمّ خرجت فى بعض حاجتى فانصرفت من الطّريق فاصبت غلامى بين رجلى الجارية ، فاعتزلتها ، فحملت ثمّ وضعت جارية لعدّة تسعة اشهر ، فقال له ابو جعفر عليه السّلام : احبس الجارية لا تبعها و انفق عليها حتّى تموت او يجعل اللّه لها مخرجا فان حدث بك حدث فاوص بان ينفق عليها من مالك حتّى يجعل اللّه مخرجا الحديث . قوله : و لو اعترف بوطيها : كلمه [ لو ] وصليّه بوده و ضمير فاعلى در [ اعترف ] به مولى راجع بوده و ضمير مجرورى در [ وطيها ] به كنيز راجع است . قوله : و لو نفاه انتفى به غير لعان : ضمير فاعلى در [ نفاه ] به مولى و ضمير مفعولى به مولود راجعست چنانچه ضمير در [ انتفى ] نيز به مولود بر مىگردد .