به كفّاره است در حالى كه ايلاء با وطى در دبر حنث و مخالفت نميشود . و غير اين امور از احكام ديگرى كه اختصاص به ايلاء داشته و موجب امتياز آن از مطلق يمين شده كه انشاء اللّه در محلّش هركدام ذكر خواهند شد . قوله : مع اجتماع شرائط اليمين : مثل اينكه متعلّقش رجحان دينى يا دنيوى داشته و يا فعل و تركش على السّويّه باشند . قوله : مع اشتراكهما فى اصل الحلف : ضمير تثنيه در [ اشتراكهما ] به يمين و ايلاء راجعست . قوله : بل وجوبها على وجه : ضمير در [ وجوبها ] به مخالفت راجع است و مقصود از [ على وجه ] وجوب على وجه است كه مراد از آن وجوب تخييرى است . قوله : مع الكفّارة : يعنى كفّاره حنث قسم . قوله : و عدم اشتراط انعقاده : يعنى انعقاد ايلاء . قوله : مع تعلّقه بالمباح : ضمير در [ تعلّقه ] به ايلاء راجعست . قوله : باولويّته دينا او دنيا : ضمير مجرورى در [ اولويّته ] به مباح راجعست . قوله : او تساوى طرفيه : يعنى طرفى المباح . قوله : و اشتراطه بالاضرار : ضمير در [ اشتراطه ] به ايلاء راجع است . قوله : كما علم من تعريفه : ضمير نائب فاعلى در [ علم ] به اشتراط و ضمير مجرورى در [ تعريفه ] به ايلاء عود مىكند . قوله : على ترك وطيها لمصلحتها : ضمائر مؤنّث به زوجه عود مىكند .