سيد محمد جواد ذهنى تهرانى

102

المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس)

مقصود از محصنه شرح فارسى : مرحوم مصنّف مىفرماين : و مقصود از [ محصنه ] زنى است كه عفيفه باشد بنابراين اگر زنى را كه مشهور است به دادن زنا و لو يك مرتبه اين فعل از او سر زده باشد رمى نموده و نسبت فحشاء به او بدهد نه حدّ ثابت است و نه لعان . شارح ( ره ) مىفرماين : مراد از [ عفيفه ] زنى است كه از وطى حرام برحذر و كنار باشد . و منظور از وطى حرام ، مواقعه و مقاربتى است كه با ملك مصادف نشود اگر چه ملك مشتمل بر عقد باشد نه عمل نزديكى و جماعيكه مصادف با ملك شده و لو حرام باشد همچون وطى با همسر در حال حيض و احرام و ظهار . مؤلف گويد : مقصود مرحوم شارح از اين تفسير آنست كه : زن عفيفه به كسى گويند كه مردى كه مالك بضع او نيست به اعمّ از ملك يمين يا نكاح با او وطى نكند نه آنكه مقصود زنى باشد كه مرد مالك بضع در زمانيكه وطى با زن حرام است با وى همبستر نشده باشد تا در نتيجه اگر شوهر با همسرش در ايّام حيض يا احرام يا زمان ظهار مواقعه نمودن زن غير عفيف محسوب گردد . بنابراين اگر مردى كه نه شوهر زن بوده و نه مولاى او مىباشد با وى همبستر شود در حالى كه شبهه‌اى در بين نباشد زن غير محصن و غير عفيف