رأى عبد اللّه بن بكير و مدرك وى شارح ( ره ) مىفرماين : مقصود از [ بعض الاصحاب ] عبد اللّه بن بكير است ، وى مىگويد : در طلاق سنّى به معناى اخص كه شرحش گذشت بعد از هرطلاق سوّمى نياز به محلّل نمىباشد بلكه تمام شدن عدّه سوّم تحريم را منهدم مىنمايد . مستند و مدرك ايشان در اين رأى روايتى است كه آن را به زراره نسبت داده است . زرارة مىفرمايد : از حضرت ابا جعفر عليه السّلام شنيدم كه فرمودند : طلاقى را كه خداوند دوست دارد و فقيه به آن نحو طلاق مىدهد و مىتوان آن را طلاق عادلانه بين زن و مرد تلقى نمود آن است كه مرد بعد از طهر مواقعه در حضور دو شاهد عادل همسرش را از روى طيب خاطر و ميل قلبى طلاق دهد و پس از آن وى را به حال خودش گذارده تا سه پاكى ببيند و وقتى اوّل قطره خون سوّم را ديد كه انتهاى پاكى سوّم است ( زيرا اقراء عبارتست از سه پاكى ) زن از مرد جدا شده و به نفس خويش مسلّط مىگردد ، پس اگر زن بخواهد مىتواند دوباره خودش را به ازدواج مرد درآورده و براى مرتبه دوّم بر مرد حلال شود ، پس اگر مرد اين فعل ( يعنى طلاق ) را صد بار مرتكب شود تمام طلاقهاى قبلى منهدم شده و زن برايش بدون محلّل حلال مىشود .