سيد محمد جواد ذهنى تهرانى

400

المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس)

قوله : لاستباحها بالملك : ضمير مجرورى در [ لاستباحها ] به [ امه ] راجع است . قوله : حينئذ : يعنى حين ملكها الزّوج المظاهر . قوله : كما بطل حكم السّابق فى السّابق : مقصود از [ حكم السّابق ] حكم عقد سابق بوده و از [ فى السّابق ] فى المسئلة السّابقة مىباشد . قوله : لو اشتراها غيره و فسخ العقد : ضمير مفعولى در [ اشتراها ] به امه و در [ غيره ] به زوج و ضمير فاعلى در [ فسخ ] به [ غيره ] راجع بوده و مقصود از [ العقد ] عقد تزويج كنيز با ظهاركننده مىباشد . قوله : ثمّ تزوّجها المظاهر : يعنى پس از فسخ دوباره با كنيز همان شوهر اوّلى كه وى را ظهار كرده بودازدواج كند . متن : و يجب تقديم الكفارة على المسيس لقوله تعالى : " مِنْ قَبْلِ أَنْ يَتَمَاسَّا " . شرح فارسى : مرحوم مصنّف مىفرماين : م : بر ظهاركننده واجب است كفاره را بر دخول مقدّم دارد يعنى پيش از آنكه بزن رجوع كرده و با وى مواقعه نمايد كفّاره را داده آنگاه به فعل مزبور مبادرت نمايد . شارح ( ره ) مىفرماين : دليل اين حكم آن است كه خداوند متعال در آيه مذكور مىفرماين : من قبل ان يتماسّا . متن : و لو ماطل بالعود ، أو التكفير رافعته إلى الحاكم فينظره ثلاثة أشهر من حين المرافعة حتى يكفر و يفيء أي يرجع عن الظهار مقدما