مىشود : 1 - عموم آيات و روايات وارده در اين باب . 2 - ظهار مانند قسم مىباشد و چون اقتران قسم به مدّت جايز و صحيح است پس ظهار نيز بايد همينطور باشد . 3 - اصل مقتضى صحّت توقيت مزبور است . 4 - حديث سلمة بن قيس صخر بر اين دلالت دارد چه آنكه وى همسرش را تا پايان رمضان ظهار نمود و نبىّ اكرم صلّى اللّه عليه و إله و سلّم وى را بر اين ظهار تقرير فرموده و به وى فرمودند اگر قبل از سلخ رمضان بخواهى با همسرت مواقعه كنى بايد كفّاره دهى . پرواضح است كه تقرير حضرت همچون قول و فعلشان حجّت است . قوله : صحّة توقيته بمدة : ضمير مجرورى در [ توقيته ] به [ ظهار ] راجع است . قوله : لعموم الآيات و الرّوايات : مقصود از آيات ، دو آيه‌اى است كه در ابتداء سوره مجادله آمده و قبلا نقل شد چه آنكه در اين دو آيه نامى از عدم تعليق بر مدّت برده نشده بلكه نسبت به آن اطلاق دارد . و امّا منظور از روايات تمام اخبارى است كه در اين مسئله وارد شده و بسيارى از آنها در اين كتاب نقل گرديد . قوله : و للاصل : يعنى اصالة الصّحة . قوله : و لحديث سلمة بن قيس صخر : اين حديث در منابع اماميّه نقل نشده ، از اينرو از ذكر آن معذوريم . قوله : انّه ظاهر من امرأته : ضمير در [ انّه ] به [ سلمة بن قيس ] راجع است . قوله : الى سلخ رمضان : يعنى آخر و پايان ماه رمضان .