سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
314
المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس)
مبحث طلاق مبارات مبارات همچون خلع بوده ولى با چند فرق كه ذيلا به برخى از آنها اشاره مىشود : الف : طلاق مبارات مترتب است بر كراهت داشتن و تنفّر هريك از زوجين نسبت به يكديگر . شارح ( ره ) مىفرماين : كلمه [ مبارات ] در لغت به معناى مفارقت و جدائى است چنانچه جوهرى در صحاح مىگويد : وقتى مىگوئى : بارأت شريكى يعنى مفارقت كردم از او و نيز : بارىء الرّجل امرأته يعنى مرد از همسرش جدائى اختيار نمود . سپس مىفرماين : طلاق مبارات در شرائط و احكام هم چون طلاق خلع مىباشد منتهى بين آنها فروقى است كه ذيلا به آنها اشاره مىكنيم : 1 - همانطورى كه مرحوم مصنّف فرمودند خلع در جائى است كه تنها زن از شوهر تنفّر داشته باشد ولى طلاق مبارات مترتّب است بر انزجار و تنفّر هردو از هم ديگر . بنابراين اگر انزجار و كراهت از يكطرف بوده يا هيچ كدام از ديگرى نفرتى نداشته باشند طلاق بلفظ [ مبارات ] صحيح نمىباشد . قوله : اصلها المفارقة : ضمير در [ اصلها ] به [ مباراة ] راجع بوده و مقصود از [ اصل ] معناى لغوى است . قوله : و هى كالخلع : ضمير [ هى ] به [ مبارات ] راجع است .