قوله : جزموا به : ضمير در [ به ] به هذا الاحتمال راجع است . متن : - 13 - 185 - 4 أو الإرادة - 9 - 341 - 1 - 7 - 169 - 12 - 13 - 185 - 5 مع اتفاقهما عليها - 7 - 170 - 1 - 13 - 185 - 6 بأن اتفقا على ذكر القدر و عدم ذكر الجنس لفظا ، و على إرادة جنس معين لكن اختلفا في الجنس المراد - 13 - 185 - 7 : و إنما كان القول قولها - 13 - 185 - 8 فيها - 7 - 170 - 2 ، لأن الاختلاف في إرادتها - 13 - 185 - 9 و لا يطلع عليها إلا من قبلها - 13 - 185 - 10 فيقدم قولها فيها - 2 - 167 - 5 - 7 - 170 - 3 - 13 - 185 - 11 و يشكل - 13 - 186 - 1 بأن المعتبر إرادتهما معا للجنس المعين ، و لا تكفي إرادتها خاصة ، و إرادة كل منهما - 13 - 186 - 2 لا يطلع عليها - 13 - 186 - 3 إلا من قبله . شرح فارسى : مرحوم مصنّف مىفرماين : يا اگر نزاعشان در اراده باشد باز زن بايد قسم بخورد . شارح ( ره ) مىفرماين : مقصود اينست كه هردو بر سه امر با يكديگر متّفق بوده تنها نزاعشان در يك چيز است و آن سه امر مورد اتّفاق عبارتند از : 1 - اتّفاق بر ذكر قدر . 2 - اتّفاق بر اينكه جنس عوض در لفظ ذكر نشده . 3 - اتّفاق بر اينكه اراده بجنس معيّنى تعلّق گرفته بوده است . و أما امرى كه در آن با هم نزاع و اختلاف دارند اين است كه در جنس مراد با هم توافق ندارند مثلا مرد مىگويد جنس مراد دينار بوده و زن اظهار مى دارد كه جنس مزبور در هم مىباشد .