قوله : فلا رجعة للزّوج قبل رجوعها فى البذل : ضمير در [ رجوعها ] به [ زوجه ] راجع است و دليل بر عدم جواز رجوع زوج در اين وقت آنست كه طلاق خلع با اين فرض از اقسام طلاق بائن بوده كه حق رجوع در آنها ساقط مىباشد . قوله : ان كانت ذات عدة : يعنى سنّش از نه سال بيشتر و بحدّ يأس نرسيده باشد و مقصود از حدّ يأس سنّ پنجاه سالگى در غير زنان سيده و شصت سالگى در زنان سيّده مىباشد و نيز يكى ديگر از اقسام زنان ذات عدّه زنى است كه در اين مدت از زمان كه بين نه سالگى و حدّ يأس است اگر شوهر كرده با وى دخول واقع شده باشد . قوله : فلا رجوع لها مطلقا : ضمير در [ لها ] به [ زوجه ] راجع بوده و مقصود از [ مطلقا ] اينست كه بدون وجود شرط و قيدى . متن : فإذا رجعت هي حيث يجوز لها الرجوع صار الطلاق رجعيا يترتب عليه أحكامه من النفقة ، و تحريم الأخت و الرابعة و رجع هو إن شاء ما دامت العدة باقية و لم يمنع من رجوعه مانع كما لو تزوج بأختها ، أو رابعة قبل رجوعها إن جوزناه . نعم لو طلقها بائنا في العدة جاز له الرجوع حينئذ فيها ، لزوال المانع . شرح فارسى : مرحوم مصنّف مىفرماين : م : اگر زن در بذل خود رجوع نموده مرد نيز حق دارد كه در طلاقى كه داده مراجعه كرده و آن را زايل نمايد . شارح ( ره ) مىفرماين : مقصود اينست كه در مواردى كه براى زن حق رجوع در بذل هست