كه زن و شوهر حدود و حقوق اللّه را در حق يكديگر اجراء نكنند ديگر باكى نيست كه زن فديه داده و خود را رها سازد . قوله : لو اتت بفاحشة : ضمير در [ اتت ] به زوجه راجع است . قوله : ما يوجب الحدّ مطلقا : يعنى چه زنا بوده و چه غير آن باشد . قوله : و قيل كلّ معصية : چه حدّآور بوده و چه چنين نباشد . قوله : جاز عضلها : يعنى عضل الزّوج الزّوجة ، بنابراين اضافه [ عضل ] به ضمير زوجه از قبيل اضافه مصدر به مفعول بوده و ضمير فاعلى آن به زوج راجع است . قوله : و هو منعها عن بعض حقوقها : ضمير [ هو ] به [ عضل ] و ضمير مؤنّث در [ منعها ] و [ حقوقها ] به [ زوجه ] راجع است . قوله : او جميعها : يعنى او جميع الحقوق : قوله : من غيران يفارقها : يعنى بدون اينكه شوهر طلاقش دهد ، بنابراين ضمير فاعلى در [ يفارقها ] به [ زوج ] و ضمير مفعولى به [ زوجه ] راجع است . قوله : لتفتدى نفسها : ضميردر [ تفتدى ] به [ زوجه ] راجع است چنانچه ضمير در [ نفسها ] نيز همينطور مىباشد و معناى اين عبارت چنين است : تا زن نفس خود را از تحت سلطه حباله مرد رها نمايد . قوله : لقوله تعالى : و لا تعضلوهنّ الخ : سوره نساء آيه 19 . قوله : و لانّها اذا زنت لم يؤمن الخ : ضمير در [ زنت ] به [ زوجه ] راجع بوده و اين عبارت اشاره است بدليل دوّم براى جواز عضل . قوله : من ان تلحق به ولدا : ضمير در [ تلحق ] به [ زوجه ] و در [ به ] به [ زوج ] راجع است . قوله : من غيره : يعنى من غير الزّوج و اين كلمه متعلّق است به [ استقرّ ] و