فرمودند : زنى كه بين طلاق و بقاء نكاح مخيّر قرار داده شده از همان ساعت اختيار از مرد جدا مىشود بدون اينكه نيازى به طلاق باشد . ولى اين روايت بر مدّعاى ابن جنيد دلالت ندارد زيرا مىتوان حملش نمود بر موردى كه اختيار زن به سبب غير طلاق بوده بلكه منشأش تدليس و عيب مثلا بوده است چه آنكه جمع بين ادلّه مقتضى اين حمل مىباشد . قوله : به قصد الطّلاق : كلمه [ به قصد ] جار و مجرور بوده و متعلّق است به [ التخيير ] . قوله : و ان اختارت نفسها فى الحال : عبارت [ اختارت نفسها ] يعنى اختيار طلاق كند و مقصود از [ الحال ] حال التخيير مىباشد . قوله : و قول الصّادق عليه السّلام : روايت مذكور را مرحوم صاحب وسائل در ج 15 ص 339 به اين شرح نقل فرموده است : و در كتاب [ مقنع ] قال : روى ما للنّاس و التّخيير ، انّما ذلك شىء خصّ الله به نبيّه صلّى اللّه عليه و آله و سلّم . قوله : الى وقوعه به : ضمير در [ وقوعه ] به طلاق و در [ به ] به [ تخيير ] راجع است . قوله : لصحيحة حمران عن الباقر عليه السّلام : روايت مذكور را مرحوم صاحب وسائل در ج 15 ص 338 به اين شرح نقل فرموده است : محمد بن يعقوب به اسنادش از حسن بن محبوب از على بن رئاب از حمران قال : سمعت ابا جعفر عليه السّلام يقول : المخيّرد تبين من ساعتها من غير طلاق و لا ميراث بينهما ، لان العصمة بينهما قد بانت منها ساعة كان ذلك منها و من الزّوج .