منزل نتواند درك كند به دليل احتمال سوّم مىتوان متمسّك شد . سپس مرحوم شارح مىفرماين : احكامى كه در لزوم مراجعت و عدم آن گفته شد و نيز احتمالاتى كه ذكر نموديم در موردى است كه اوّلا : رجوع زن از سفر به خانه ممكن بوده . و ثانيا : ضرورت و الزامى به عدم مراجعت نباشد . چه آنكه در اين دو صورت بدون ترديد مراجعتش لازم و واجب نيست . قوله : و لو كانت فى سفر مباح : مانند مسافرت براى تفريح و تفرّج . قوله : او مندوب : نظير مسافرت براى زيارت يكى از قبور ائمّه طاهرين عليهم السّلام . قوله : ادراكها جزء من العدّة : ضمير مؤنث در [ ادراكها ] به مطلّقه راجع است . قوله : او مطلقا : يعنى چه جزئى از آن را درك كرده يا درك نكند . قوله : او تتخيّر بينه و بين الاعتداد : ضمير در [ بينه ] به رجوع راجع است . قوله : من اطلاق النّهى عن خروجها : مقصود از [ نهى ] نهى در آيه شريفه ( 1 ) از سوره طلاق است كه مىفرمايد : و لا يخرجن . قوله : فيجب عليها تحصيل الكون به : ضمير در [ عليها ] به مطلّقه و در [ به ] به [ مسكن ] راجع است . قوله : عدم صدق النّهى هنا : مشار اليه [ هنا ] مطلّقه در حال سفر مىباشد . قوله : لانّها غير مستوطنة : ضمير در [ لانّها ] به [ مطلّقه ] راجع است .