قوله : و لا استبراء : مقصود از [ استبراء ] آن است كه زن از شوهر و تماس با وى بمدتى بايد كناره گيرد تا رحمش از ماء مولى پاك گردد . قوله : قبل انقضاء عدّتها : يعنى عدّه طلاق رجعى . قوله : امّا لو مات بعدها : يعنى بعد از عدّه و انقضاء آن . قوله : و قبل دخوله : يعنى قبل از دخول شوهر با وى . قوله : ففى اعتدادها منه : ضمير در [ اعتدادها ] به [ امّ ولد ] و در [ منه ] به مولا راجع است . قوله : او استبرائها : يعنى استبراء امّ ولد . قوله : نظر : يعنى دو احتمال وجود دارد . قوله : من اطلاق النّص الخ : دليل است براى لزوم عدّه و مقصود از [ نصّ ] موثقه اسحاق بن عمّار مىباشد . قوله : و انتفاء حكمة العدّة و الاستبراء : دليل است براى عدم لزوم عدّه . قوله : لعدم الدخول : مقصود اينست كه بحسب فرض مولى قبل از فوت با كنيز بملاحظه شوهر داشتنش وطى نكرده . قوله : و سقوط حكم السابق : مقصود از [ السابق ] وطى قبل از تزويج كنيز مىباشد كه بواسطه تزويج حكمش ساقط شده چه آنكه قطعا از اين وطى استبراء شده بود تا توانسته شوهر كند از اينرو نفس تزويجش با غير خود كاشف است از سقوط حكم وطى قبل از تزويج . متن : و لو أعتق السيد أمته الموطوءة سواء كانت أم ولد أم لا فثلاثة أقراء لوطئه إن كانت من ذوات الحيض ، و إلا فثلاثة أشهر .