سيد محمد جواد ذهنى تهرانى

185

المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس)

قوله : لو كان مولاها قد زوّجها : ضميرهاى مؤنث به امّ ولد راجع است . قوله : من غيره : ضمير مجرورى در [ غيره ] به مولا راجع است . قوله : بعد ان صارت امّ ولده : كلمه [ بعد ] متعلّق است به [ زوّجها ] و ضمير در [ ولده ] به مولا راجع است . قوله : لو لم يكن حين وفاته : ضمير در [ لم يكن ] و [ وفاته ] به مولا راجع است . قوله : مزوّجا لها : ضمير در [ لها ] به امّ ولد عود مىكند . قوله : عدّة الحرّة : يعنى عدّه وفاتى كه زن حرّه براى فوت شوهرش نگه مىدارد و آن عبارتست از چهار ماه و ده روز . قوله : لرواية اسحق بن عمّار عن الكاظم عليه السّلام : روايت مذكور را مرحوم صاحب وسائل در ج 15 ص 472 به اين شرح نقل فرموده است : محمد بن يعقوب ، از محمد بن يحيى و از ابو على اشعرى ، از محمد بن عبد الجبّار ، از صفوان ، از اسحاق بن عمّار ، قال : سئلت ابا ابراهيم عليه السّلام عن الامة يموت سيّدها ؟ قال تعتدّ عدّة المتوفّى عنها زوجها . قوله : لانّها ليست زوجة كغيرها : ضميرهاى مؤنّث به امّ ولد راجع است . قوله : من امائه الموطوئات من غير ولد : ضمير مجرورى در [ امائه ] به مولى راجع است . قوله : فانّ عدّتهنّ من وفات المولى : ضمير در [ عدّتهن ] به [ امائه موطوئات ] راجع است . قوله : فانّ خبر اسحق كذلك : مقصود از [ كذلك ] اين است كه خبر موثّق است .