قوله : لدلالة الاخبار عليه : از جمله حسنه بريد است كه نقل شد . قوله : و لانّ ذلك هو فايدة الطّلاق : مشار اليه [ ذلك ] مباح شدن زن بر ازواج مىباشد . قوله : فهو املك بها : ضمير [ هو ] به مفقود و ضمير مجرورى در [ بها ] به [ زوجه ] راجع بوده و مقصود از [ املك ] اين است كه با وجود وى احدى حقّ تزويج زن را ندارد . قوله : و ان حكم بكونها عدّة وفاة : كلمه [ ان ] وصليّه بوده و ضمير در [ بكونها ] به [ عدّة ] راجع است . قوله : باينة : چون عدّه وفات از اقسام عدّه بائن مىباشد . قوله : للنّصّ : مقصود حسنه بريد مىباشد . قوله : و الّا يجىء فى العدّة : ضمير فاعلى در [ يجىء ] به مفقود راجع است . قوله : فلا سبيل له عليها : ضمير در [ له ] به زوج و در [ عليها ] به زوجه عود مىكند . قوله : سواء وجدها قد تزوّجت بغيره اولا : ضمير فاعلى در [ وجدها ] و ضمير مجرورى در [ بغيره ] به [ زوج مفقود كه حاضر شده ] راجع بوده و ضمير مفعولى در [ وجدها ] به [ زوجه ] راجع است . قوله : امّا مع تزويجها : ضمير در [ تزويجها ] به [ زوجه ] راجع است و اضافه [ تزويج ] به ضمير از قبيل اضافه مصدر به فاعلش مىباشد . قوله : امّا بدونه : يعنى بدون تزويج . قوله : فهو اصح القولين : ضمير [ هو ] به [ عدم سبيل للزّوج على الزّوجة ] راجع است . قوله : و فى الرّواية السّابقة دلالة عليه : مقصود از [ روايت سابقه ]