نداشته و رجوعش باطل است چنانچه اگر زنخ در اين لحظه به عقد ديگرى درآيد عقدش صحيح و بلا اشكال مىباشد . ولى برخى از فقهاء فرموده‌اند اين لحظه از عدّه محسوب مىشود زيرا حكم به انقضاء عدّه موقوف است بر تحقّق اين لحظه ، پس معلوم مىشود شارع مقدّس آن را در عدّه ملاحظه كرده در نتيجه بايد گفت رجوع مطلّق اگر در آن واقع شود صحيح است چنانچه عقد شدن زن در آن باطل و فاسد مىباشد . شارح ( ره ) در جواب از اين استدلال مىفرماين : اين برهان دلالت بر مدّعى نداشته و مثبت آن نيست زيرا حكم به انقضاء عدّه اگرچه موقوف بر تحقّق اين لحظه است ولى اين نحو از اعتبار اعم است از اينكه به نحو كاشفيّت از خروج زن نسبت به عدّه معتبر شده يا به طور جزء بودن ملاحظه گرديده است پس اين دليل اعم از مدّعا مىباشد . قوله : لاستبانته بها : ضمير مجرورى در [ لاستبانته ] به كل واحد من الخروج عن العدة و الخروج من الطّهر الثّالث راجع است و ضمير در [ بها ] به [ هذه اللحظة الاخيرة ] عود مىكند . قوله : لانّها ثلاثة قروء : ضمير در [ لانّها ] به [ عدّه ] عود مىكند . قوله : و قد انقضت قبلها : ضمير در [ انقضت ] به [ ثلاثة قروء ] و ضمير در [ قبلها ] به [ لحظه اخيره ] راجع است . قوله : فلا تصح الرّجعة فيها : ضمير در [ فيها ] به [ لحظة اخيره ] عود مىكند . قوله : و قيل هى منها : ضمير [ هى ] به [ لحظه اخيرة ] راجع بوده و در [ منها ] به [ عدّه ] عود مىكند و قائل اين قول مرحوم شيخ الطائفه