سپس مىفرماين : اگر طبق احتمال دوّم رجوع زن از انكارش را مؤثر تام ندانسته و وى را به مجرّد رجوع به تمام مهر محقّ ندانستيم در صورتى كه رجوعش از انكار پس از انقضاء عدّه به فرض دخول واقع شود به طريق اولى از گرفتن تمام مهر ممنوع است . قوله : لتمنعه من الرّجعة : ضمير فاعلى در [ تمنعه ] به [ مطلّقه ] و ضمير مفعولى به [ مطلّق ] راجع است . قوله : قدّم قولها : يعنى قول مطلّقه . قوله : و حلفت : يعنى حلفت المطلّقة . قوله : كما يقدّم قوله لو انكره : ضمير در [ قوله ] به [ مطلّق ] و ضمير مفعولى در [ انكره ] به [ دخول ] راجع است . قوله : ليسقط عنه نصف المهر : ضمير فاعلى در [ ليسقط ] و ضمير مجرورى در [ عنه ] به [ مطلّق ] راجع است . قوله : ثمّ مع دعواه الدّخول : ضمير در [ دعواه ] به [ مطلّق ] راجع است . قوله : و هى مقرّة على نفسها بسقوط نصفه : ضميرهاى مؤنث به [ مطلّقه ] و ضمير در [ نصفه ] به [ مهر ] راجع است . قوله : فان كانت قبضته : ضميرهاى مؤنث در [ كانت ] و [ قبضته ] به [ مطلّقه ] و ضمير مفعولى در فعل اخير به [ مهر ] راجع است . قوله : فلا رجوع له بشىء : ضمير در [ له ] به [ مطلّق ] راجع بوده و تقدير عبارت چنين است : فلا رجوع للمطلّق بشىء من المهر . قوله : عملا باقراره : يعنى اقرار مطلّق . قوله : و الّا فلا تطالبه : يعنى و ان لم تكن قبضته فلا تطالبه .