شرح فارسى : مرحوم مصنّف مىفرماين : ز : اگر مريض همسرش را طلاق داد و سپس يكى از آن دو در عدّه رجعى فوت شد بينشان توارث ثابت است . ولى اگر زوج فوت شود چه طلاق بائن بوده و چه رجعى زن تا مدّت يك سال كه از طلاقش بگذرد از وى ارث مىبرد به اين معنا كه فوت مرد اگر در ضمن سال واقع شود زن از او ارث مىبرد چه طلاقش بائن بوده و چه رجعى باشد . شارح ( ره ) مىفرماين : توارث در عدّه رجعى از هردو جانب مىباشد يعنى چه مطلّق فوت شود و چه مطلّقه هريك از ديگرى ارث مىبرند چنانچه حكم در غير مريض نيز چنين مىباشد امّا حكم به ارث بردن زن از مريضى كه وى را طلاق داده تا مدت يك سال از حين طلاق صرفا مختص به زن است و چنانچه مرحوم مصنّف فرمود فرقى در آن نيست كه طلاق رجعى بوده يا بائن باشد و مدرك اين حكم دو امر است : الف : نصّ . ب : اجماع . برخى علّت سوّمى براى آن آورده و گفته‌اند : مرد متّهم است كه قصدش از طلاق زن در حال مرض اين بوده كه وى را از بردن ارث محروم كند لذا شارع مقدّس به نقيض مطلوبش اخذ و حكم نموده است . ولى اين تعليل صحيح نيست چه آنكه لازمه آن اين است اگر زن خودش طالب طلاق بود و از مريض طلاق گرفت حكم مزبور جارى نگردد يا در فرضى كه طلاق خلع يا مبارات باشد نبايد به حكم ياد شده