سيد محمد جواد ذهنى تهرانى

10

المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس)

بايد چنين باشد . وجه ظهور جواب از اين استدلال آنست كه اين بيان قياس است و ما به آن قائل نيستيم . تنبيه مرحوم مصنّف در متن بطلان طلاق با الفاظ ياد شده را به [ قول ] نسبت داده و اين تعبير از ايشان مشعر است به اينكه مايل به صحّت بوده و با مرحوم شيخ در اين رأى همراه مىباشد . قوله : و لا من المطلقات : يعنى و لا يكفى انت من المطلقات . قوله : لانّه ليس بصريح فيه : ضمير در [ لانّه ] به كل واحد من الالفاظ المذكورة راجع بوده و در [ فيه ] به [ طلاق ] عود مىكند . قوله : و لانّه اخبار : ضمير در [ لانّه ] به كل واحد من الالفاظ المذكورة راجع است . قوله : و نقله الى الانشاء : ضمير در [ نقله ] به كل واحد من الفاظ المذكورة عائد است . قوله : فيقتصر فيه على موضع الوفاق : ضمير در [ فيه ] به [ نقل ] راجع است . قوله : و هو صيغ العقود : ضمير [ هو ] به موضع وفاق راجع است . قوله : و اطراده فى الطّلاق قياس : ضمير در [ اطراده ] به نقل عائد است . قوله : و النص دل فيه على طالق : ضمير در [ فيه ] به طلاق راجع است . مؤلّف گويد : مقصود از [ نص ] حديثى است كه مرحوم صاحب وسائل آن را در ج ( 15 ) ص ( 294 ) به اين شرح نقل فرموده است :