بغيبوبة الحشفة ، أو قدرها من مقطوعها . و ضابطه ما أوجب الغسل قبلا أو دبرا ، لا مجرد الخلوة بالمرأة و إرخاء الستر على وجه ينتفي معه المانع من الوطء على أصح القولين ، و الأخبار في ذلك مختلفة ، ففي بعضها أن وجوبه أجمع متوقف على الدخول ، و في أخرى بالخلوة ، و الآية ظاهرة في الأول و معه مع ذلك الشهرة بين الأصحاب ، و كثرة الأخبار . شرح فارسى : مرحوم مصنف مىفرماين : دخول و نزديكى كه موجب ثبوت تمام مهر بذمّه مرد مىشود عبارتست از وطى با زن اعم از آنكه در قبل بوده يا در دبر باشد نه آنكه مجرّد خلوت با زن سبب اثبات و استقرار آن شود . شارح ( ره ) مىفرماين : تحقق وطى به مخفى شدن حشفه يا مقدار آن از شخص مقطوع الآلة مىباشد و قاعده كلى و ضابطه‌اش مقدارى استكه موجب غسل شود و بهر تقدير مخفى شدن مقدار مزبور چه در قبل و چه در دبر زن باشد باعث استقرار تمام مهر مىگردد اما صرف خلوت با زن يا انداختن حجاب و ساتر را از روى وى بطوريكه مانع از وطى در بين نباشد بنابر اصح القولين موجب ثبوت مهر نمىگردد و اخبارى كه در اين باب وارد شده‌اند مختلف مىباشند ، در بعضى از آنها آمده كه وجوب جميع مهر متوقف بر دخول است و در پاره‌اى ديگر از آنها حكم شده كه با خلوت نمودن نمودن تمام مهر ثابت مىشود و آيه شريفه ظهور در امر اول داشته و علاوه بر اين ظهور مشهور بين اصحاب و اخبار كثيره نيز با اول مناسب و مطابق است .