حكم در هردو صورت يكى مىباشد و عبارت با هردو سازش دارد . قوله : ملك الزّوج النصف حينئذ : مقصود از [ حينئذ ] حين الطلاق مىباشد . قوله : و لا شئ له فى النماء : ضمير در [ له ] بزوج عود مىكند . قوله : ثمّ ان وجده باقيا على ملكها : ضمير فاعلى در [ وجده ] به زوج و ضمير مفعولى آن به مهر و ضمير مجرورى در [ ملكها ] به زوجه راجع است . قوله : اخذ نصفه : ضمير فاعلى در [ اخذ ] به زوج و ضمير مجرورى در [ نصفه ] به مهر عود مىكند . قوله : و ان وجده تالفا او منتقلا عن ملكها : ضمير فاعلى در [ وجده ] به زوج و ضمير مفعولى آن به مهر و ضمير مجرورى در [ ملكها ] به زوجه راجعست . قوله : فنصف مثله : يعنى مثل مهر در صورتى كه مهر تالف شده از اموال مثلى باشد . قوله : او قيمته : در صورتى كه از اجناس قيمى باشد . قوله : ثمّ ان اتفقت القيمة : يعنى در مهرى كه قيمى است و تلف شده اگر قيمتش از زمان عقد تا وقت طلاق و مراجعه شوهر بيك ميزان باقى مانده باشد . قوله : و الا فله الاقل : يعنى و ان لم تتفق القيمة بل زادت او نقصت فللزوج نصف اقل القيم . بنابراين ضمير در [ فله ] به زوج راجعست . قوله : الى حين التسليم : مقصود تسليم و قبض زوج نسبت