سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
472
المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس)
غير اين اشياء از امور مورد احتياج و نياز . قوله : حيث تفتقر اليهما : ضمير در [ تفتقر ] به بهيمه و در [ اليهما ] به علف و سقى راجعست . قوله : مراح : خوابگاه بهائم در شب مىباشد . قوله : اصطبل : مكان استكه بهائم را در روز آنجا ميگذارند قوله : يليق بحالها : ضمير در [ يليق ] بكل واحد من مراح و اصطبل راجع است و ضمير در [ بحالها ] به بهيمه عود مىكند . قوله : و ان كانت غير منتفع بها : ضمير در [ كانت ] و [ بها ] به بهيمه راجع است . قوله : و منها دود القز : ضمير [ منها ] به بهيمه راجعست . قوله : فيأثم بالتقصير فى ايصاله : اينجمله تفريع است بر وجوب نفقه بر دود القز ، ضمير در [ يأثم ] و [ ايصاله ] به مالك راجع مىباشد . قوله : قدر كفايته : ضمير مجرورى در [ كفايته ] به دود القز راجع است . قوله : و وضعه فى مكان يقصر عنه صلاحيّته له : ضمير در [ وضعه ] و [ له ] به دود القز راجع بوده و ضمير در [ صلاحيّته ] به مكان راجع است . قوله : و مثله ما يحتاج اليه البهيمة مطلقا : ضمير در [ مثله ] به تقصير فى ايصاله راجع است و مقصود از [ مطلقا ] اين استكه بهيمه هرحيوانى كه باشد اعم از كرم ابريشم و غير آن حكمش همين است كه مذكور شد .