تذكر البته لازم استكه اطلاق كافر را مقيّد نمود و بگوئيم : انفاق بر كافرى لازمست كه خونش هدر نباشد لذا اگر كافر فقير و عاجز از كفار حربى بوده كه خونشان احترامى ندارد انفاق در حقّش لازم و واجب نيست زيرا قتل و كشتنش جايز است پس ترك انفاق كه از كشتن بالاتر نبوده بطريق اولى بايد مشروع باشد . سپس مىفرماين : اما در وجوب انفاق حرّيت و آزاد بودن شرط است چه آنكه مملوك نفقه‌اش بر مولا لازمست نه بر ديگرى . بلى مىتوان گفت اگر آقا از انفاق بر وى امتناع ورزيد يا خود معسر و فقير بود امكان آن هست كه بر قريب غنى انفاق بر مملوك واجب باشد چه آنكه عموم ادله وجوب انفاق شامل اينمورد نيز مىباشد . برخى از فقهاء فرموده‌اند : مطلقا انفاق بر مملوك لازم نيست اعم از آنكه مولايش غنى بوده يا فقير باشد ، نفقه وى را بدهد يا ندهد بلكه در صورت نرسيدن نفقه به مملوك مولى را ملزم به فروش او نموده يا در صورت داشتن و امتناع از انفاق وى را مجبور به پرداختن نفقه مينمايند چنانچه شرح آن عنقريب خواهد آمد . اين نظريه پيش ما پسنديده و قابل اعتماد مىباشد . قوله : او قادرا على تحصيلها : يعنى تحصيل مؤنه سنه . قوله : لم يجب الانفاق عليه : ضمير در [ عليه ] به كل