شارح ( ره ) مىفرماين : مقصود از قرابت ، قرابت بعضيّه است نه مطلق نسبت و خويشاوندى مؤلف گويد : قبلا معنا و تفسير قرابت بعضيّه گفته شد و گفتيم كه مراد اينست يكى از دو قريب بعض و جزء ديگرى محسوب شود همچون پدر و فرزند كه فرزند را جزء پدر دانند . متن : و تجب النفقة على الأبوين فصاعدا و هم : آباء الأب و أمهاته و إن علوا ، و آباء الأم و أمهاتها و إن علوا و الأولاد فنازلا ذكورا كانوا أم إناثا لابن المنفق أم لبنته . شرح فارسى : مرحوم مصنف مىفرماين : نفقه پدر و مادر و ابوين ايشان و هرچه بالاتر برود و نيز فرزندان و فرزندان ايشان و هرچه پائين‌تر بروند واجب است . شارح ( ره ) در ذيل [ فصاعدا ] مىفرماين : مقصود پدران پدر و مادران او اگر چه بالا بروند و نيز پدران مادر و مادران وى و لو هرچه بالا بروند مىباشد . و در ذيل [ و الاولاد فنازلا ] مىفرماين : فرزندان ذكور بوده يا مؤنث باشند ، فرزندان پسر منفق بوده با اولاد دختر وى باشند . قوله : و هم اباء الاب : ضمير [ هم ] به معناى [ فصاعدا ] كه اجداد باشد راجع است . قوله : و امّهاته : ضمير مجرورى به [ اب ] عود مىكند . قوله : ذكورا كانوا : ضمير جمع در [ كانوا ] به معناى فنازلا