شارح ( ره ) مىفرماين : مقصود زنان مماثلى هستند كه با وى در شهر سكنا و سكونت دارند نه زنانى كه در خانه اهل و خويشاوندان وى سكونت دارند ، همچون خواهران و دختر عموها و دختر دائىها و امثال ايشان . اگر قوت و خوراك در شهر متعدد باشد و زنان مماثل با وى از خوراكهاى متعدد استفاده مىكنند شرط است كه خوراك غالبرا مناط قرار دهند و اگر خوراك غالب در شهر نيز متعدد بوده يا اساسا در شهر چند نوع خوراك رائج باشد بدون اينكه هيچيك از آنها غلبه‌اى داشته باشد در اينجا حكم آنست كه آنچه لائق و در شأن زوجست بايد به مصرف زوجه برسد . قوله : لا فى بيت اهلها : يعنى اهل زوجه . قوله : فان اختلف الغالب فيها : ضمير در [ فيها ] به بلد راجع است . قوله : او قوتها من غير غالب : ضمير در [ قوتها ] به بلد عود مىكند . قوله : وجب اللايق به : ضمير در [ به ] بزوج راجعست . متن : و لها المنع من مشاركة غير الزوج في المسكن بأن تنفرد ببيت صالح لها و لو في دار ، لا بدار لما في مشاركة غيره من الضرر . شرح فارسى : مرحوم مصنف مىفرماين :