نيست ولى بيش از دو سال به مقدار يك دو ماه فقط مشروع مىباشد . ناگفته نماند كه شيردهنده در مقابل مدت زائد حق اخذ اجرت ندارد . سپس شارح ( ره ) مىفرماين : گفته شد مستحب است در طول زمانى كه براى شيرخوارگى طفل اعتبار و لحاظ شده مادر بوى شير دهد جهتش آنست كه شير مادر با مزاج بچه موافقتر و مناسبتر است زيرا زمانى كه طفل در رحم بود ازهمين شير كه در آن وقت به صورت خون مينمود استفاده مىكرد بخلاف شيرغير مادر كه چنين سابقه‌اى برايش نمىباشد . قوله : ان ترضعه طول المدّة : ضمير منصوبى در [ ترضعه ] به طفل راجعست . قوله : و هى حولان كاملان : ضمير [ هى ] به مدت معتبر راجعست . قوله : نقصانه عنها : ضمير در [ نقصانه ] به رضاع و در [ عنها ] به احد و عشرون عود مىكند . قوله : لانّ لبنها اوفق بمزاجه : ضمير در [ لبنها ] به امّ و در [ مزاجه ] به ولد راجعست . قوله : لتغذيه به فى الرّحم دما : ضمير مجرورى در [ تغذيه ] به طفل و در [ به ] به لبن راجع بوده و نصب كلمه [ دما ] از اين باب است كه حال مىباشد از ضمير مجرورى در [ به ] . متن : و الأجرة كما قلناه من كونها في مال الولد إن كان له مال ، و إلا فعلى الأب و إن علا كما سيأتي مع يساره ، و إلا فلا