سيد محمد جواد ذهنى تهرانى

366

المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس)

مؤلف گويد : اينروايت را محروم صاحب وسائل در ج 15 ص 155 به اين شرح نقل فرموده : محمد بن يعقوب از محمد بن يحيى از محمد بن احمد از على بن سليمان بن رشيد از حسن بن على بن يقطين از محمد بن هاشم از محمد بن مارد از مولانا ابيعبد اللّه عليه السلام قال : يقال عند العقيقة اللّهم منك الى آخر الدعاء . متن : و سؤال اللَّه تعالى أن يجعلها فدية ، لحما بلحم ، و عظما بعظم ، و جلدا به جلد هذا داخل في المأثور فكان يستغنى عن تخصيصه . و لعله لمزيد الاهتمام به ، أو التنبيه عليه حيث لا يتفق الدعاء بالمأثور . شرح فارسى : مرحوم مصنف مىفرماين : و نيز مستحب است كه از خداوند بخواهد كه عقيقه را فداء براى مولود قرار دهد ، گوشت انرا در مقابل گوشت وى استخوانش را در قبال استخوان وى و پوستش را بجاى پوست او . شارح ( ره ) مىفرماين : اين مضمون در [ مأثور ] داخل است يعنى وقتى مصنف فرمود مستحب است در وقت ذبح دعاء مأثور را بخواند اين مضمون در مأثور وارد و داخل بوده و نيازى به ذكر عليحده و دوباره نداشت ، لذا مىتوان گفت شايد تذكر آن به جهت اهتمام زيادى است كه به اين فقره از دعاء شده يا ممكنست جهتش اين باشد كه اگر بحسب اتفاق دعاء وارد را شخص نخواند لااقل اين كلمات را اداء نمايد .