انگشتر و يا مالى كه شبيه به انگشترى باشد بايد بدهد . شارح ( ره ) در ذيل [ الدابّة ] مىفرماين : مقصود از آن اسب مىباشد زيرا اين معناى شايع و متداول لفظ دابّه است . و لازم است حيوانى را بدهند كه اسم اسب بر آن صادق باشد اعم از آنكه كوچك بوده يا بزرگ باشد بر وزن ( يابو ) بوده يا عتيق ( نجيب الطرفين ) باشد ، ارزشش به قدر قيمت جامه و ده دينار بوده يا چنين نباشد يعنى كمتر يا احيانا بيشتر باشد . و در ذيل [ الثوب المرتفع قيمة عادتا ] مىفرماين : قيمت جامه و لباس با ارزش دو عدلش يعنى دابه و ده دينار تناسب داشته يا متناسب نباشد و در تعقيب [ عشرة دنانير ] ميفرمايند : مقصود از دنانير مثاقيل شرعى است يعنى هردينار يك مثقال شرعى مىباشد . و در دنبال او خاتم چنين مىنگارد : اعم از آنكه انگشترى از طلا بوده يا نقره باشد مشروط به اينكه از نظر عرف و عادت در حدّ اعتناء و توجّه باشد و بعد از [ شبهه ] مىفرماين : يعنى و شبه امور مذكور در مراتب سه‌گانه غناء و توسط و فقر از اموالى كه با حال مرد باعتبار غناء و فقرش تناسب داشته باشد . قابل تذكر و توجه است كه مناط تحقق حالات سه‌گانه غناء و فقر و توسط از حيث زمان و مكان و شأن عرف مىباشد ، چه آنكه شخص بحسب زمانى غنى است در حالى كه وى با هم ثروت نسبت به