كره القنزع في رءوس الصبيان ، و ذكر أن القنزع أن يحلق الرأس إلا قليلا وسط الرأس تسمى القنزعة ، و عنه ( عليه السلام ) قال أتي النبي صلى اللَّه عليه و آله بصبي يدعو له و له قنازع فأبى أن يدعو له ، و أمر أن يحلق رأسه . شرح فارسى : مرحوم مصنف مىفرماين : ج : ترتيب دادن قنازع مكروه است . شارح ( ره ) مىفرماين : مقصود از [ قنزع ] آنست كه جائى از سر را تراشيده و موضع ديگر را نتراشند موضع تراشيده و مكان نتراشيده در هركجا از سر كه باشد فرقى نمىكند . اين معنا از مولانا امير المؤمنين على عليه السلام روايت شده و در خبر ديگر از حضرت صادق عليه السلام آمده كه فرمودند : مكروه است كه در وسط سر اطفال قنزع قرار دهند و متذكّر شدند كه قنزع اينست كه تمام سر باستثناى مقدار كمى از وسط سر را بتراشند . و از حضرتش عليه السلام در خبر ديگر آمده كه فرمودند : پسر بچه‌اى را كه داراى قنزع بود محضر مبارك پيغمبر اكرم صلّى اللّه عليه و آله و سلّم آوردند كه آن جناب برايش دعا فرمايند ، حضرت از دعاء نمودن امتناع ورزيدند و امر كردند كه سر ويرا بتراشند . قوله : قنازع : جمع قنزع بضم قاف و زاء به معناى گيسو و زلف مىباشد . قوله : روى ذلك عن امير المؤمنين عليه السلام : مشار اليه