قوله : و فى غيره : ضمير در [ غيره ] به ولد تامّ راجعست . قوله : يرجع فى الحاقه بالزوج : كلمه [ يرجع ] به صيغه مجهول بوده و ضمير در [ الحاقه ] به [ غيره ] عود مىكند . قوله : ليجب عليه تكفينه و مؤنة تجهيزه : ضمير در [ عليه ] به زوج و در [ تكفينه ] و [ تجهيزه ] به غيره راجع است . قوله : على حيوته : يعنى حيات الحمل . قوله : الى المعتاد لمثله : ضمير در [ لمثله ] به غير ولد تام راجع است . قوله : كونه منه : ضمير در [ كونه ] به غيره و در [ منه ] به زوج راجع است . قوله : لحقه الحكم : ضمير مفعولى در [ لحقه ] بزوج راجعست . قوله : انتفائه عنه : يعنى انتفاء الحمل عن الزّوج . قوله : لغيبته عنها : ضمير مجرورى در [ لغيبته ] به زوج و در [ عنها ] به زوجه راجع است . قوله : مدّة تزيد عن تخلّقه عادة انتفى عنه : ضمير در [ تزيد ] به مدت و در [ تخلّقه ] و [ انتفى ] به حمل و در [ عنه ] بزوج راجع است . متن : و لو فجر بها أي بالزوجة الدائمة فاجر فالولد للزوج ، و للعاهر الحجر . شرح فارسى : مرحوم مصنف مىفرماين : ب : اگر با زنيكه در عقد دائمى ديگرى است شخص فاجرى عمل فجور انجام داد و پس از آن فرزندى متولد شد ، فرزند از آن زوج مىباشد .