دادن مال و بدهى مردم مماطله و مساهله مىكند كه در اين جا با اينكه وى محجور عليه نيست شارع مقدّس به صاحب مال و دين اذن داده كه تصرف در مال او نموده و به قدر حقّش بردارد . قوله : و لو كان توكيلا : ضمير در [ كان ] به بعث راجعست قوله : لخاطب به الزوجين : ضمير در [ خاطب ] به اللّه تعالى و در [ به ] به بعث راجع است . قوله : و لانّهما ان رأيا الاصلاح : ضمير در [ لانّهما ] به حكمين راجع است . قوله : فعلاه من غير استيذان : ضمير فاعلى در [ فعلاه ] به حكمين و ضمير مفعولى به اصلاح عود مىكند و مراد از استيذان ، استيذان از زوجين مىباشد . قوله : توقف على الاذن : ضمير در [ توقف ] بتفريق راجع است . قوله : و لو كان توكيلا لكان تابعا لما دلّ عليه لفظهما : ضمير در [ كان ] و [ لكان ] به بعث راجع بوده و در [ عليه ] بماء موصوله و در [ لفظهما ] به زوجين راجع است . قوله : و بذلك يضعّف : مشار اليه [ ذلك ] دو دليل اقامه شده براى تحكيم مىباشد . قوله : بكونه توكيلا : ضمير مجرورى در [ بكونه ] به بعث راجع است . قوله : التصرف فيهما : ضمير در [ فيهما ] به بضع و مال راجع است .