سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
290
المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس)
قوله : الواجبة لها عليه : ضمير در [ لها ] به زوجه و در [ عليه ] به زوج عود مىكند . قوله : فلها المطالبة بها : ضمير در [ لها ] به زوجه و در [ بها ] به حقوق راجع است . قوله : و للحاكم الزامه بها : ضمير در [ الزامه ] بزوج و در [ بها ] به حقوق عود مىكند . قوله : فان اساء خلقه و اذاها : ضمير فاعلى در [ اساء ] و [ اذاها ] و نيز ضمير مجرورى در [ خلقه ] بزوج راجع بوده و ضمير مفعولى در [ اذاها ] به زوجه بازمىگردد . قوله : نهاه عن ذلك : ضمير فاعلى در [ نهاه ] به حاكم و ضمير مفعولى به زوج بازمىگردد و مشار اليه [ ذلك ] سوء خلق و اذيّت مىباشد . قوله : فان عاد اليه : ضمير فاعلى در [ عاد ] به زوج و ضمير مجرورى در [ اليه ] به ما فعل قبل راجع است . قوله : عزره بما يراه : ضمير فاعلى در [ عزره ] و [ يراه ] به حاكم و ضمير مفعولى در [ عزره ] به زوج و در [ يراه ] به ماء موصوله راجع است . قوله : و ان قال كل منهما انّ صاحبه متعد : ضمير در [ منهما ] به زوجين راجع است و كلمه [ انّ صاحبه متعد ] مفعول [ قال ] مىباشد و ضمير در [ صاحبه ] به [ كل منهما ] عود مىكند . قوله : تعرّف الحاكم الخ : مقصود از [ تعرّف ] يعنى شناسايى كند .