را موعظه كنيد و اگر باز به نشوز خود ادامه دادند از ايشان دورى نمائيد و اگر بر آن اصرار ورزيدند آنها را بزنيد . سپس مىفرماين : و از كلام حقتعالى كه فرمود [ فى المضاجع ] اينطور استفاده مىشود كه دورى نمودن مرد از زن صرفا در خوابگاه مىباشد امّا در كلام و سخن گفتن مرد حق ندارد از زن دورى نمايد و با وى تكلّم نكند . البته مخفى نماند عدم جواز ترك سخن نسبت به بيشتر از سه روز مىباشد چه آنكه پيامبر اكرم صلّى اللّه عليه و آله و سلّم فرمودند : جايز نيست كه مسلمان از برادر ايمانى خود بيشتر از سه روز در كلامش هجرت و دورى اختيار كرده و سخن گفتن با او را ترك نمايد . بنابراين اگر اميد داشته باشد كه در سه روز ترك سخن و تكلّم با وى اثر نموده و زن را از مخالفتش بازمىگرداند مبادرت بان جايز مىباشد . ناگفته نماند اگر بواسطه زدن تلف يا ادماء حاصل شود مرد ضامن ضامن است . قوله : ان رجى رجوعها بدونه : ضمير فاعلى در [ رجى ] به زوج و ضمير مجرورى در [ رجوعها ] به زوجه و در [ بدونه ] بضرب عود مىكند . قوله : فاذا امتنعت من طاعته : ضمير در [ امتنعت ] به زوجه و در [ طاعته ] به زوجه راجع است . قوله : فيما يجب له : ضمير فاعلى در [ يجب ] بماء موصوله و در [ له ] به زوج راجعست . قوله : و لم ينجع ذلك كله : مشار اليه [ ذلك ] وعظ و