سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
277
المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس)
ساعت محتمل برائت جارى نمايد . قوله : و لو طلّقها قبل القضاء : ضمير فاعلى در [ طلّقها ] به زوج و ضمير مفعولى به زوجهايكه مورد جور واقع شده راجعست . قوله : او بعد حضور ليلتها قبل ايفائها : ضمير در [ ليلتها ] به زوجه و در [ ايفائها ] به ليلة عود مىكند . قوله : بقى حقّها فى ذمته : ضمير در [ حقّها ] به زوجه و در [ ذمته ] به زوج عود مىنمايد . قوله : فان تزوّجها او راجعها وجب عليه التخلّص منها : ضمير فاعلى در [ تزوّجها ] و [ راجعها ] به زوج و ضمير مفعولى به همسرى كه حقّش تضييع شده عود مىكند و ضمير در [ عليه ] به زوج عائد بوده و در [ منها ] به [ حقّها ] راجعست . قوله : استقرّت المظلمة فى ذمّته : مظلمه اصطلاحا به حق النّاس اطلاق مىشود و ضمير در [ ذمّته ] به زوج راجعست . قوله : و كذا لو فارق المظلوم بها : كلمه [ كذا ] اشاره است بانيكه همچنين حق بعنوان مظلمه بر ذمّه مرد مستقر مىگردد و ضمير فاعلى در [ فارق ] به زوج راجع بوده و مقصود از [ مظلوم بها ] زنى است كه حقّش تفويت و تضييع شده است . قوله : و جدّد غيرها : ضمير فاعلى در [ جدّد ] بزوج راجع بوده و ضمير در [ غيرها ] به همسرى كه حق او تفويت شده عائد است و مقصود اينست كه مرد زوجهاى جديد بجاى مظلومه اختيار نمود . قوله : يستلزم الظلم للجديدة : يعنى للزّوجة الجديدة . قوله : وجب عليه ايفائها قدر حقّها : ضمير در [ عليه ]