بنابراين سوره مورد تعليم يا آيات خاصه‌اى را كه به منظور متعاقدين است بايد معيّن نمايند . لازم بتوضيح است كه سوره يا آيات را بر طبق قرائتى كه شرعا جايز است بايد تعليم كنند اما لازم نيست شخص قرائت را به عينه معيّن كرده و نام يكى از قراء را بخصوص ببرند اگرچه قرائتها از حيث سهولت و صعوبت با هم متفاوت مىباشند . قوله : لرواية سهل السّاعدى : روايت مزبور را مرحوم حاج ميرزا حسين نورى در كتاب مستدرك الوسائل ج 2 ص 605 از كتاب غوالى اللئالى به اين شرح نقل فرموده : روى سهل السّاعدى انّ النّبى صلّى اللّه عليه و آله و سلّم جائت اليه امرأة فقالت يا رسول اللّه صلّى اللّه عليه و آله و سلّم انى قد وهبت نفسى لك . فقال صلّى اللّه عليه و آله و سلّم لا اربة لى فى النّساء . فقالت : زوّجنى به من شئت من اصحابك ، فقام رجل فقال : يا رسول اللّه زوجنيها . فقال : هل معك شئ تصدقها ؟ فقال : و اللّه ما معى الا ردائى هذا . فقال : ان اعطيتها اياه تبقى و لا رداء لك ، هل معك شئ من القرآن ؟ فقال : نعم سورة كذا و كذا . فقال : صلّى اللّه عليه و آله و سلّم : زوجتكها على ما معك من القرآن .