سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
218
المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس)
تنبيه و تبصره شرح فارسى : مرحوم شارح مىفرماين : معلوم باشد كه آنچه در روايت راجع به اين مسئله آمده آنست كه صداق و مهر زن در صورت ثيّب بودن كم مىشود لذا مرحوم شيخ طوسى به تبعيّت از اطلاق روايت فرموده چيزى از مهر المسمّى ساقط مىشود بدون آنكه آن را معيّن نمايد . مرحوم قطب راوندى فتواى غريبى داده و فرموده است : مقدار ساقط سدس مهر المسمّى مىباشد زيرا لفظ [ شىء ] كه در روايت آمده همانطوريكه در مبحث وصيّت مقرّر است به [ سدس ] تفسير شده است . ولى اين فرموده قطب قياس بر امرى است كه مطرد و شايع نيست و فقط اختصاص به باب وصيّت دارد از اين گذشته كلمه [ شىء ] در روايت نبوده بلكه از كلام مرحوم شيخ مىباشد كه بداعى تبعيّت از روايت كه صرفا حكم بنقض نموده و آن را مطلق و مبهم گذارده ذكر گرديده است . بعضى ديگر از فقهاء فرمودهاند در مقدار نقص بايد به نظر حاكم رجوع شود زيرا شئ از حيث لغت و شرع و عرف تفسير نشده است . قوله : انّ الموجود فى الرّواية : مقصود از روايت حديثى است كه مرحوم شيخ الطائفه آن را در كتاب تهذيب طبع جديد ج 7 ص 428 به اين شرح نقل فرموده است : محمد بن يعقوب از محمد بن يحيى از عبد اللّه بن جعفر از