سيد محمد جواد ذهنى تهرانى

216

المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس)

و وجه هذا القول - 6 - 533 - 5 - 12 - 208 - 8 إن الرضا بالمهر المعين إنما حصل على تقدير اتصافها - 12 - 209 - 1 بالبكارة و لم تحصل إلا خالية عن الوصف فيلزم التفاوت كأرش ما بين كون المبيع صحيحا و معيبا - 12 - 209 - 2 . شرح فارسى : مرحوم مصنف مىفرماين : برخى از فقهاء فرموده‌اند : زوج در فرع اخير حق فسخ ندارد ولى از مهر المسمى به نسبت آنه بين مهر باكره و غير باكره است اسقاط مىگردد . شارح ( ره ) مىفرماين : قائل اينقول مرحوم ابن ادريس حلّى است . سپس در تعيين نسبت اينطور فرموده : پس اگر مهر المسمّى 100 تومان و مهر المثل وى در صورت باكره بودن 100 و در فرض ثيّب بودن 50 تومان باشد از مهر المسمّى نصف آن‌كه 50 تومان باشد اسقاط مىشود . و اگر مهر المثل در حالت باكره بودن 200 و در فرض ثيب بودن 100 تومان باشد باز از مهر المسمّى همان 50 تومان ساقط مىشود زيرا نسبت بين 200 و 100 نصف است پس لازم است نصف مهر المسمى كه 50 تومان است به زوج برگردد نه نفس ما به التفاوت كه 100 تومان مىباشد زيرا در اين صورت بايد تمام مهر المسمى ساقط گردد . و بحث آن در مبحث ارش از كتاب متاجر بتفصيل گذشت . وجه قول ابن ادريس ( ره ) سپس مرحوم شارح مىفرماين :