قوله : ممّن يجوز له نكاح الامة : مثلا مرد آزادى بوده كه با كنيز ازدواج نموده و همسر حرّه‌اش وى را در اين كار اذن داده باشد يا مرد حرّى بوده كه در ازدواج با زن حرّه قدرت مالى نداشته باشد قوله : بطل فى الاوّل : مقصود از [ الاوّل ] آن است كه ازدواجش با كنيز جايز نباشد . قوله : و وقع موقوفا على اجازته فى الثانى : ضمير در [ وقع ] به عقد و در [ اجازته ] به مولى راجع بوده و مقصود از [ الثانى ] صورتى است كه عقد بدون اجازه مولا صورت گرفته باشد . قوله : و لو لم يشترط الحرية فى نفس العقد : ضمير در [ لم يشترط ] به زوج عود مىكند . قوله : بل تزوّجها على انّها حرّة : ضمير فاعلى در [ تزوجها ] بزوج و ضمير مفعولى به امرأة عود مىكند . قوله : او اخبرته بها قبله : ضمير فاعلى در [ اخبرته ] به امرأة و ضمير مفعولى به رجل و ضمير در [ بها ] بحريّت و در [ قبله ] به عقد عائد مىباشد . قوله : او اخبره مخبر : ضمير مفعولى در [ اخبره ] به زوج راجعست . قوله : ففى الحاقه : يعنى الحاق عقد در اينصور . قوله : من ظهور التدليس : دليلست براى ثبوت خيار و الحاق عقد به صورتى كه در ضمن عقد شرط حريّت كرده باشد . قوله : و عدم الاعتبار : دليل است براى سقوط خيار . متن : و كذا تفسخ هي - 12 - 202 - 6 لو تزوجته على أنه حر فظهر