و يشكل الحال لو تلف قبل التسليم ، أو بعده و قد طلقها قبل الدخول و لو لم يشاهد اعتبر التعيين قدرا ، و وصفا إن كان مما يعتبر به ، أو وصفا خاصة إن اكتفي به كالعبد . شرح فارسى : مرحوم مصنف مىفرماين : در مالى كه آن را مهر قرار داده‌اند لازم نيست كه براى تعيين و مشخص كردنش حتما با كيل يا وزن يا عدد اعتبارش نمايند بلكه بجاى اين امور مشاهده كفايت مىكند . شارح ( ره ) مىفرماين : مثل قطعه‌اى از طلا كه وزن آن را نمىدانند ، در اينجا همين كه آن را برؤيت زن و مشاهده وى برسانند كافيت يا پيمانه‌اى از طعام كه گنجايش پيمانه معلوم نيست چقدر مىباشد همين كه بمشاهده طرفين برسد كفايت مىنمايد . و دليل بر كفايت مشاهده بجاى وزن و كيل و عدد آنست كه قسمت اعظم غرر بواسطه مشاهده بر طرف مىشود و مقدار اندكى از غرر كه باقى مىماند در باب نكاح مغتفر و معفوّ مىباشد چه آنكه نكاح معاوضه محض و معامله خالص نيست تا بكلّى در آن غرر لازم الارتفاع باشد بنابراين اگر مال مورد مشاهده اندكى بيش از مقدار تخمين زده شده بواسطه ديدن باشد اشكالى ندارد . ولى اشكالى كه در اينحكم وجود دارد اينست كه اگر مرد زن را پيش از دخول طلاق داد و مهريه‌اى كه بمشاهده معلوم شده قبل از تسليم بزن يا بعد از آن تلف شد وجه اشكال اينست كه :