وجه آنكه بر مرد لازمست تمام مهر المسمّى را بدهد آن استكه بحسب فرض دخول واقع شده و بمجرّد دخول مهر المسمّى مستقرّ مىگردد . و اما اينكه مرحوم مصنف فرمود زوج مىتواند به مدلّس رجوع كند در صورتى استكه مدلّسى وجود داشته باشد چه آنكه در غير اين صورت رجوعى در بين نمىباشد . فرع سپس مىفرماين : اگر زن خودش مدلّس بود حكم آنست كه مرد پس از فهميدن اين امر بوى رجوع كرده هرچه را كه بعنوان مهر با او داده است از وى بازپس مىگيرد فقط مقدار قليلى از مال را كه ممكنست مهر باشد از او نمىستاند و مشهور فرموده‌اند : مقدار قليل از مال كه امكان مهر را داشته باشد عبارت است از اقل مقدارى كه صدق مال بر آن بكنند سپس مرحوم شارح ميفرمايند : و در فرق بين تدليس زن و تدليس غير او در اينحكم به اين نحو كه استثناء [ اقل ما يمكن ان يكون مهرا ] را فقط در تدليس زن قائل شده نه در غير آن محل نظر و مناقشه مىباشد پس يا در هردو بايد به اين استثناء قائل شد و يا در هيچكدام . فرع ديگر سپس مرحوم شارح فرع ديگرى را به اين شرح عنوان نموده و ميفرمايند :