است به اين معنا بمجرّد اطلاق اين اسماء بر زن خيار براى مرد ثابت است اعم از آنكه حكمت خيار كه ضرر باشد وجود داشته يا موجود نباشد سپس مرحوم شارح مىفرماين : ضمير در [ كان ] كه مصنف در متن آورده‌اند به وطى راجع است و حاصل مراد اين مىشود : يا آنكه وطى مرد با زن ممكن نبوده لكن علاج مرض امكان‌پذير باشد مثلا بتوانند موضع را شكافته و مانع را خارج كنند يا استخوان و گوشت را قطع نمايند كه در اين صورت نيز همانطوريكه مرحوم مصنف فرمود خيار مرد ساقط است مگر آنكه زن از علاج امتناع ورزد . لازم بتذكر است كه بر زن واجب نيست در صورتى كه مرد از او بخواهد كه بمعالجه تن در دهد وى را اجابت نمايد زيرا در معالجه اين امراض مشقّت و ضرر است كه تحمل آن در حق زن ضررى است چنانچه اگر زن بدون درخواست مرد خود بخواهد مرضش را معالجه كند مرد حق ممانعت ندارد چه آنكه اين امر تداوى و معالجه بوده كه مرد در آن حقّى ندارد . قوله : مع امكانه : يعنى امكان خيار . قوله : يمكن علاجه : ضمير در [ علاجه ] بعيب راجعست . قوله : لما فيها من تحمل الضرر و المشقة : ضمير در [ فيها ] به اجابت راجع است . قوله : كما انّها لو ارادته : ضمير در [ انّها ] و ضمير فاعلى در [ ارادته ] به زوجه و ضمير مفعولى در فعل دوم به علاج راجعست . قوله : لم يكن له المنع : ضمير در [ له ] بزوج راجعست .