سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
167
المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس)
حصول و تحقق اين مرض ايجاد مىكند و بهر تقدير عمده در باب ثبوت خيار به اين عيب آنست كه مرض مزبور تحقق يافته باشد حال بتحقق آن از هرراه و بهر كيفيّتى كه علم حاصل شود كافى است . قوله : بظهوره على البدن : ضمير در [ ظهوره ] به جذام راجع است . قوله : او تصادقهما عليه : ضمير تثنيه در [ تصادقهما ] به زوجين و ضمير مفرد در [ عليه ] به جذام راجعست . قوله : لا مجرّد ظهور اماراته : يعنى امارات جذام . قوله : من تعجر الوجه : كلمه [ تعجّر ] به معناى كلفت شدن صورت است . قوله : و كمودتها الى حمزة : كلمه [ كمودة ] تمايل را گويند و ضمير مؤنث در آن به عين راجعست . قوله : بحّة الصوت : گرفتگى صدا را گويند . قوله : نتن العرق : كلمه [ نتن ] بفتح نون و كسر تاء بد بو شدن را گويند . قوله : فان ذلك : مشار اليه [ ذلك ] عروض هريك از عوارض مذكور مىباشد . قوله : قد يعرض من غيره : ضمير در [ من غيره ] بجذام عود مىكند . قوله : اهل الخبرة به : ضمير در [ به ] بجذام عود مىكند . قوله : حصوله : يعنى حصول جذام . قوله : و العمدة على تحققه كيف كان : يعنى تحقق جذام