و الدبر منها و من غيرها فلو وطأها في ذلك النكاح و لو مرة ، أو وطأ غيرها فليس بعنين . و كذا لو عجز عن الوطء قبلا و قدر عليه دبرا عند من يجوزه لتحقق القدرة المنافية للعنة . شرح فارسى : مرحوم مصنف مىفرماين : و شرط عنّه بضم عين آنست كه شخصى از وطى در قبل و دبر زن و غير او عاجز باشد . شارح ( ره ) مىفرماين : بنابراين اگر وى در همين نكاح ولو يك بار با همسرش وطى نموده يا با غير همسرش به اين عمل مبادرت ورزيده باشد معلوم مىشود كه عنين وى نيست . و همچنين است اگر بر وطى در قبل قادر نبوده ولى بر انجام اينفعل در دبر قدرت داشته باشد كه در اين صورت نيز بنابر قول كسانى كه وطى در دبر را جايز مىدانند او را نميتوان عنّين خواند زيرا قدرت بر وطى در او تحقق داشته و اين امر خود با عنّين بودن تنافى دارد . قوله : منها و من غيرها : ضميرهاى مؤنث به زوجه راجع مىباشند . قوله : او وطئ غيرها : يعنى غير زوجه‌اش را . قوله : و قدر عليه دبرا : ضمير در [ عليه ] بوطى عود مىكند . قوله : عند من يجوّزه : ضمير مفعولى به وطى در دبر عود مىنمايد . متن : و مع تحقق العجز عن ذلك أجمع فإنما تفسخ بعد